Traditionele Working Equitation reglementen staan op de pagina "Reglementen
Zie ook de website www.workingequitation.nl
Working Equitation is letterlijk sport voor werkpaarden!
En dan bedoelen we daarmee de veehoeders.
De WE is een mengelmoes van de 5 erkende C.T.I.E.T.  (Commision Technique International Equitation de Travail =internationale technische commissie voor Working Equitation)  veedrijf culturen, die tezamen één sport hebben ontworpen om tegen elkaar te kunnen rijden, en daarmee elk zijn eigen ras & cultuur het beste willen promoten.
Deze 5 culturen zijn:
* Vaquera Equitation, de Spaanse boeren die de stieren fokken en trainen voor in de arena.
* Portugues Equitation, de Portugese boeren met ongeveer gelijke doelstelling.
* Camargue Equitation, de Franse boeren die hun kuddes verplaatsen op het moerasachtige land
* Maremana Equitation, de Italiaanse boeren met hun vee
* Western Equitation, de Amerikaanse veeboeren die de kuddes over grote afstanden verplaatsten.
In Spanje kennen we de Doma Vaquera (dressuur met koeien), Doma di Campo (een soort van PTV).
In de western zit de Versatile Ranchhorse erg dicht bij de Working Equitation.
 
WE is dus een boerensport.
Geen sjieke outfits, gewoon een schoon werktenue volgens traditie.
Het ras is soms ook geen zuiver ras, maar kan ook een kruising zijn om meer uithouding te creëren.
Vergeet niet dat werkpaarden soms 8 uur per dag aan de bak moeten.
De Hispano Araber (kruising PRE x Arabier) en de Cruzado zijn mixen, specifiek gefokt door de boeren voor het zware werk.
In de WE nemen koeien dus de belangrijkste plaats in.
De WE sport bestaat uit 4 onderdelen:
- Dressuur, en dan denken we meer richting reining dan de klassieke dressuur die we kennen,
  dus zonder draf en niet met letters.
  Hierbij is gehoorzaamheid, wendbaarheid en controle over snelheid belangrijker dan mooie gangen. 
- Trail, om te testen dat het paard onder alle omstandigheden goed wil samenwerken met zijn ruiter. 
- Speedtrail, om dezelfde vaardigheden te testen met hogere snelheden.
- Cowwork, om het specifieke koeienwerk van het paard en inzicht van de ruiter te testen.
  Een paard met cowsence is  een enorm voordeel.
De FITE, die dichter bij de originele WE is gebleven, kent gewoon de complete wedstrijd, waarbij er twee koeienonderdelen wordt gereden. Daar bestaat de wedstrijd dus uit 5 onderdelen en telt het cowwork in verhouding veel zwaarder mee.
FITE erkend enkel de 5 rijstijlen en geeft (internationaal) nog geen ruimte voor eigen creatie.
Landelijk bepaald elk land dat gewoon zelf natuurlijk.
Als TREC ruiter zijn we natuurlijk vooral geïnteresseerd in de trailhindernissen.
Er zijn veel overeenkomsten met de TREC PTV.
Omdat er in de WE Trail geen jury per hindernis is, liggen de hindernissen dichterbij elkaar en wordt het door een of enkele juryleden beoordeeld.
Bij deze beoordeling zijn er twee mogelijkheden:
Punten van 0 tot 10 conform de dressuur. Dit wordt bij de WAWE gehanteerd, en alle clubs die daarbij zijn aangesloten (FWE, WEH, ETAP, WED etc)
De andere beoordeling is zoals bij de PTV, dus vaste criteria voor uitvoering en stijl.
Deze worden gehanteerd bij de FITE en aangesloten clubs zoals FFE in Frankrijk en Italië.
De hindernissen zijn meestal wat technischer en er staan markeringen waar precies een overgang gereden dient te worden. Normaliter wordt een WE trail in galop gereden. (in de laagste klasse mag dat ook in draf.)
Dit betekent dat alle overgangen galop-stap/halt zijn.
Deze overgangen tellen mee bij de hindernis, iets wat we in de TREC PTV niet kennen.
Hindernissen WE Trail t.o.v. TREC PTV hindernissen:
* Brug: nagenoeg geen verschil.
* Poort: Kan voorwaarts of achterwaarts worden gevraagd.
  Bij de TREC maakt dat niks uit.
* Achterwaarts: Kan recht, onder een hoek of slalom gevraagd worden.
  Bij TREC enkel recht.
* Smalle doorgang: Deze is bij de WE altijd in een cirkel, met liefst in het midden een levend dier.
  We noemen dat in de WE de Lifestock Penn.
* Slalom: naast de gewone slalom, kennen we in de WE ook de dubbele slalom.
  Beiden komen uit de western riding.
  In tegenstelling tot de TREC, dient in de WE slalom altijd de correcte galop genomen te worden.
  Kan je paard geen vliegende wissels, dan doe je dat met eenvoudige wissels.
  Overgangen worden dus niet bestraft, terwijl dat in de TREC een gangenfout zou zijn.
* Sprong: In de TREC zijn er diverse variaties en meerdere sprongen, die per niveau ook hoger worden.
  In de WE kent men slechts één sprong: over strobalen. En die worden nooit hoger dan de strobaal groot is.
Heb je als TREC ruiter een goede PTV vaardigheid, dan is Working Equitation zeker iets voor jou.
Het is minder recreatief dan TREC, want er zit ook een dressuurproef bij.
Daarom is Working Equitation te vergelijken met combinatiesporten zoals eventing en marathon, waar ook de dressuurproef de basis is van de wedstrijd.
Diverse TREC ruiters hebben al kennis gemaakt met de WE en vonden het leuk.
Vooral als je door omstandigheden geen lange bosrit wil maken (je paard is wat ouder, je kunt geen kleine lettertjes meer lezen, je mist als ruiter de lichamelijke conditie voor een bostocht, dan is WE een heel leuk alternatief.
Ook andersom: Is je paard nog te jong voor de TREC maar wil je wel al beginnen met iets leuks, dan train en rij je een jaartje WE, om dan je kennis en vaardigheid mee te nemen naar de TREC.
En je kunt het natuurlijk ook prima tegelijk doen! Want beide wedstrijden zijn er niet elk weekend bij jou in de buurt. De ene wedstrijd is een prima ervaring voor de andere.
Bij de FITE telt meer de samenwerking tussen ruiter en paard, de wendbaarheid en de snelheid.
Het is meer echte werkpaardensport.
Vooral allround westernruiters (een van de 5 basis culturen) kan heel hoog scoren in de FITE WE.